قالب وبلاگ

قالب وبلاگ

تمدن اسلامی

تمدن اسلامی
 
تمدن نوین اسلامی در راه است...

محل درج آگهی و تبلیغات
 
نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و هشتم مرداد 1393 توسط ایمان

رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم، قومی را که کشاورز بودند دید دنبال کشت و زرع خود نرفته اند. فرمود: شما چه کاره اید؟

گفتند: ما گروه متوکلین هستیم و توکل بر خدا می کنیم.

فرمود: نه شما متوکل نیستید، بلکه متکل (سر بار مردم) هستید.

 

رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم:

عبادت هفتاد جزء است که پر فضیلت ترین آن طلب حلال است.


نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و هشتم مرداد 1393 توسط ایمان

رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم:

"ملعون است، ملعون است آنکه هزینه ی خانواده ی خود را تأمین نکند"

"ملعون است کسی که رنج مخارج و زندگی خود را به گردن مردم بیندازد."

 

 

یکی از اصحاب امام صادق(ع) که طبق معمول در محضر درس آن حضرت شرکت می‌کرد و در مجالس دوستان حاضر می‌شد و با آنها رفت و آمد می‌کرد، مدتی بود که دیده نمی‌شد.

یک روز امام صادق(ع) از دوستانش پرسیدند که:

راستی، فلانی کجاست که مدتی دیده نمی‌شود؟

 گفتند: یابن رسول اللّه، اخیراً خیلی تنگدست و فقیر شده.

پس چه می کند؟

هیچ، در خانه نشسته و یک سره به عبادت مشغول است!

امام صادق(ع) پرسیدند: پس زندگی‌اش از کجا اداره می‌شود؟

گفتند: یکی از دوستانش عهده‌دار مخارج زندگی او شده!

حضرت صادق(ع) فرمودند:

"به خدا قسم! این دوستش به مراتب از او پرهیزگارتر و عابدتر است."


نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و هشتم مرداد 1393 توسط ایمان

رسول خدا صل الله علیه و آله و سلّم:

"خداوند دوست دارد که بنده خود را در راه به دست آوردن روزی حلال خسته ببیند."

و امیرالمونین علیه السلام می فرمایند:

"سزاوار است، مسلمان آنقدر طلب روزی کند تا آنکه حرارت خورشید به او آسیب بزند."

 

محمدبن منکدر از صوفیان اهل تسنن گوید:

در ساعتی که هوا بسیار گرم بود، به جایی از اطراف مدینه بیرون رفتم و در راه به محمدبن علی(امام باقر علیه السلام) برخوردم که با وجود آنکه مردی تنومند بود از شدت خستگی دست بر دوش دو تن از غلامانش نهاده و به آنها تکیه داده است. برای اینکه موعظه اش کنم، نزدیک رفتم و بر او سلام کردم و او هم نفس زنان و عرق ریزان جواب سلام مرا داد. به او گفتم:

"خدا کارت را سامان دهد، زرگی از بزرگان قریش، در ان هوای گرم با این حال، برای طلب دنیا بیرون آمده، اگر اکنون مرگ تو فرا رسد و در این حال باشی، چه خواهی کرد؟"

آن حضرت دست از دوش آن دو غلام برداشت و روی پا ایستاد و فرمود:

"سوگند به خدا اگر مرگ من در این حال فرا رسد، وقتی به سراغم آمده که در حال اطاعت خداوند هستم، تا به این وسیله(کار کشاورزی) نیازهای خود را از تو مردم، دور سازم. همانا من آنگاه از مرگ می ترسم که وقتی به سراغم آید که در حال معصیتی از معصیت های خدا باشم."


نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و هشتم مرداد 1393 توسط ایمان

شخصی ساده لوح مکرر شنیده بود که خدا ضامن رزق و روزی بندگان است و به هر موجودی روزی می رساند. روی همین اصل در فکر شد که به گوشه ی مسجدی رفته و مشغول عبادت شود و از خداوند روزی خود را بگیرد. به این قصد، یک روز از اول صبح به مسجد رفت و مشغول به عبادت شد. همین ک ظهر شد از خدا ناهار خواست، ولی هر چه به انتظار نشست خبری نشد تا این که شام شد و از خدا طلب غذا برای شام کرد و چشم به راه نشست.

چند ساعتی از شب نگذشته بود که درویشی وارد مسجد شد و در پای ستونی نشست و شمعی روشن کرد و از کیسه ی خود نانی با خورشت بیرون آورد و مشغول به خوردن شد.مرد قبلی که از صبح با شکم گرسنه از خدا طلب روزی کرده بود و در تاریکی و به حسرت به خوراک درویش می نگریست دید درویش نیمی از غذا را خورد و نزدیک است باقی اش را بخورد لذا بی اختیار سرفه کرد. درویش که صدای سرفه را شنید گفت: هر که هستی بفرما جلو. مرد بینوا که از شدت گرسنگی می لرزید جلو آمد و بر سر سفره نشست و مشغول خوردن شد. وقتی که سیر شد، درویش شرح حالش را پرسید و او نیز جریان را گفت.

درویش به آن مرد گفت:

"حالا فکر کن اگر سرفه نکرده بودی من از کجا می دانستم که تو این جایی که تعارفت کنم. شک نیست که خدا روزی رسان است اما یک "اِهِنی" هم باید کرد..."


نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و هشتم مرداد 1393 توسط ایمان

با این که خداوند متعال روزی را تضمین فرموده است، اما از این نکته نباید غفلت ورزید که تضمین روزی بدان معنی نیست که روزی هر کسی را در خانه اش می آورند و یا از آسمان برای او مائده نازل می کنند، بلکه برای تحصیل روزی باید کوشش کرد و از منابع گسترده الهی آن را به دست آورد زیرا به تعبیر قرآن: لَّيْسَ لِلْانسَانِ إِلَّا مَا سَعَى "برای انسان بهره ای جز سعی و کوشش او نیست." (فصلت، آیه 10) و امیرالمونین علیه السلام در این باره می فرمایند: "روزی را بجویید، زیرا روزی برای جوینده ی آن ضمانت شده است." و امام باقر علیه السلام می فرمایند: " من دشمنم با کسی که دهانش را به سوی خدا باز کرده و می گوید: خدایا! مرا روزی ده، در حالی که دنبال تحصیل روزی نمی رود." (وسایل الشیعه، ج12، ص 15) امام باقر علیه السلام: "من مردی را که در کار دنیایش تنبل باشد، مبغوض می دارم، کسی که در کار دنیا تنبل باشد، در کار آخرت تنبل تر است."


نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و هشتم مرداد 1393 توسط ایمان

امیرالمونین علیه السلام:

"همه ی شما عیال و روزی خور خدایید و خدا خود ضامن روزی رسانیدن به عیال خویش است."

 

معروف کرخی روزی به پیش نمازی اقتدا کرد؛ بعد از نماز امام جماعت از او پرسید:رزق و روزی تو از کجا می آید؟

معروف کرخی گفت: قدری درنگ کن تا نمازی را که به تو اقتدا کردم، دوباره بخوانم بعد از آن جوابت را خواهم داد، چون کسی که در رازقیت خدا شک کند، در حقیقت در خود خالق هستی شک دارد.

 


نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و هشتم مرداد 1393 توسط ایمان

دو نفر مستمند نابینا سراه زبیده همسر هارون الرشید می نشستند. یکی از آنها می گفت:"خدایا مرا از فضل خود روزی مرحمت فرما"

آن نابینای دیگر می گفت:"خدایا مرا از فضل و کرم ام زبیده روزی فرما."

زبیده از وضع و دعای هر دو باخبر گردید و روزانه دو درهم برای اولی و یک مرغ بریان که در شکم آن ده دینار طلا گذارده بود برای دومی می فرستاد.

صاحب مرغ بریان بدون آنکه به داخل شکم مرغ توجه کند آن را به دو درهم به رفیقش می فروخت و تا ده روز این وضع به همین نحو ادامه داشت.

روزی زبیده به آن مردی که طالب فضل او بود گفت: آیا فضل و کرم ما تو را توانگر ساخت یا نه؟

گفت: کدام کرم شما؟

زبیده گفت: صد دینار در طول ده روز که در شکم مرغ می گذاشتم.

مرد گفت: من دیناری ندیدم! برای من هر روز یک مرغ بریان می فرستادی که آن را به دو درهم به این رفیقم می فروختم.

زبیده گفت: آری این مرد اعتماد به فضل و کرم ما کرد، خدا او را محروم گردانید و آن دیگری خواستار کرم خدا شد، خداوند بیش از انتظار او را مستغنی و بی نیاز گردانید.


نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و هشتم مرداد 1393 توسط ایمان

مرحوم شیخ عبدالکریم حامد از شاگردان طراز اول شیخ رجبعلی خیاط می فرماید:

"آقایی منزل ما آمد که رییس یکی از گروه منتظرین در مشهد بود.

به او گفتم: شغلتان چیست؟

گفت: نانوایی سنگکی داریم.

گفتم: اگر کسی بیاید و روبه روی نانوایی شما یک نانوایی باز کند شما چه عکس العملی از خود نشان می دهید؟

گفت: معلوم است، می روم از او شکایت می کنم، چون که نمی شود دو تا نانوایی روبه روی هم باشند.

گفتم: بلند شو و دم و دستگاهت را جمع کن. تو منتظر امام زمان نیستی! برای چه می خواهی حضرت بیایند؟ کسی در انتظار امام زمان علیه السلام به سر می بردکه در کلاس تهذیب و اخلاص و بندگی قرار دارد. تو هنوز خدا را رازق نمی دانی، پس چگونه خود را ساخته ای؟!"


نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و هشتم مرداد 1393 توسط ایمان

وَ مَا مِن دَابَّةٍ فىِ الْأَرْضِ إِلَّا عَلىَ اللَّهِ رِزْقُهَا

هیچ جنبنده ای نیست جز اینکه رزقش بر خدا واجب است.(هود، آیه 6)

 

 

هنگامی که حضرت موسی علیه السلام از طرف خداوند برای رفتن به سوی قرعون و دعوت او به خداپرستی مأمور گردید، برای خانواده و بچه های خود احساس خطر کرد، از این رو به خداوند عرض کرد:پروردگارا! چه کسی از خانواده و بچه های من سرپرستی می کند؟

خداوند به موسی علیه السلام فرمان داد عصای خود را بر این سنگ بزن. حضرت موسی علیه السلام عصایش را بر سنگ زد، آن سنگ شکست، درون آن سنگ، سنگ دیگری نمایان شد، با عصای خود یک ضربه دیگر بر آن سنگ زد و آن سنگ زیر شکسته شد و درون آن سنگ کرمی را دید که چیزی به دهان گرفته می خورد. پرده های حجاب از گوش موسی علیه السلام به کنار رفت و شنید آن کرم می گوید:

پاک و منزه است آن خداوندی که مرا می بیند و سخن مرا می شنود و بر جایگاه من آگاه است و به یاد من هست و مرا فراموش نمی کند.

 


نوشته شده در تاريخ سه شنبه بیست و هشتم مرداد 1393 توسط ایمان
شاید رزق در زندگی از یک منظر مهم ترین مسأله و از منظری دیگر ساده ترین مسأله باشد، و همین امر است که اگر منظر خود را نسبت به رزق تصحیح نکنیم، ممکن است طلب رزق، تمام زندگی ما را اشغال کند و امری که باید برای هدفی بسیار بزرگتر در کنار زندگی ما باشد، هدف زندگی ما گردد. لذا برای نجات از چنین مهلکه ای باید با دقت هر چه تمام تر جایگاه رزق را در زندگی خود بشناسیم. عدّه ای به بهانه ی پیشرفت آمدند و حرف های پیامبران و اولیاء خدا را ضایع کردند، گفتند: این که آخوندها و کشیش ها می گویند رزق دست خداست، می خواهند ما تلاش نکنیم تا سرمایه دارها همه ی ثروت ها را برای خودشان تصاحب کنند. به طوری که با این تحلیل غلط، دیگر افراد جامعه و حتی متدینین جرآت نکنند بگویند "رزق دست خداست". آری؛ اگر عدّه ای از دین سوءاستفاده می کنند و تنبلی و بی مسئولیتی خود را با این جمله که "رزق از اوّل مقدّر شده و ما نباید دنبال فعالیت باشیم" توجیه می کنند، نباید باعث شود که دین و شعارهای دین را نادیده بگیریم، بلکه باید جلو سوءاستفاده ی این افراد را از سخنان انبیاء و اولیاء بگیریم. بر سر هر لقمه بنوشته عیان این بود رزق فلان بن فلان
.: Weblog Themes By Pichak :.


تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک